ทุกครั้งทุกคราวเมื่อยามที่เธอร่าเริง
ฉันเห็นทุกคนห้อมล้อมเข้ามา
หลายครั้งเหลือเกินเมื่อเธอต้องมีน้ำตา
ฉันเห็นว่าเธอกลับอยู่คนเดียว...
หากใจเธอเองมันล้ามันเหนื่อย
เหนื่อยจนเกินจะไหวหากตัวเธอเองไม่รู้
จะส่งไปให้ใคร...ส่งมาให้ฉัน
ฉันรับไว้เองฉันรับไว้เอง
เหนื่อยก็แบ่งฉันแบ่งกันดีไหม...
ส่งมาให้ฉันฉันรับไว้เอง
ฉันรับไว้เองหนักสักเพียงไหน
แบ่งมาให้ฉัน...ฉันรู้ว่าเธอ
เก็บงำอะไรหลายอย่างฉันรู้ว่าเธอ
แอบเหงาเหมือนกันฉันขอไว้เลย
เมื่อใดที่เธอไหวหวั่นรู้ไว้แล้วกัน
ส่งมาทางนี้...หากใจเธอเอง
มันล้ามันเหนื่อยเหนื่อยจนเกินจะไหว
หากตัวเธอเองไม่รู้จะส่งไปให้ใคร...
ส่งมาให้ฉันฉันรับไว้เอง
ฉันรับไว้เองเหนื่อยก็แบ่งฉัน
แบ่งกันดีไหม...ส่งมาให้ฉัน
ฉันรับไว้เองฉันรับไว้เอง
หนักสักเพียงไหนแบ่งมาให้ฉัน...
ฉันรับไว้เอง...ส่งมาให้ฉัน
ฉันรับไว้เองฉันรับไว้เอง
เหนื่อยก็แบ่งฉันแบ่งกันดีไหม...
ส่งมาให้ฉันฉันรับไว้เอง
ฉันรับไว้เองจากที่เคยช้ำ
ที่เคยเหงาหนักสักเพียงไหน
แบ่งมาให้ฉัน...ฉันรับไว้เอง...
เหนื่อยก็แบ่งฉันแบ่งกันดีไหม...
ส่งมาให้ฉันฉันรับไว้เอง
ฉันรับไว้เองหนักสักเพียงไหน
แบ่งมาให้ฉัน...ฉันรับไว้เอง...